Stoornis in het seksueel verlangen
Wat is een stoornis in het seksueel verlangen of libidostoornis?
De definitie van verminderd seksueel verlangen luidt: een aanhoudend of terugkerend gebrek aan (of het totaal ontbreken van) seksuele fantasieën en het verlangen naar seksuele activiteit. Bij de beoordeling van het gebrek wordt rekening gehouden met factoren die van invloed zijn op het seksueel functioneren zoals leeftijd en levenswijze.
Deze definitie gaat reeds vele jaren mee en gaat terug op het model beschreven door Masters en Johnson dat geen onderscheid maakt tussen mannelijke en vrouwelijke seksualiteitsbeleving. De laatste jaren zijn er binnen het vakdomein van de seksuologie een aantal stemmen opgegaan die de complexiteit van het vrouwelijk seksueel functioneren benadrukken. Rosemary Basson heeft een specifiek seksueel responsmodel voor vrouwen ontwikkeld. Dit model stelt emotionele intimiteit als één van de belangrijkste drijfveren voor vrouwen om te vrijen. Seksueel verlangen bij mannen kan omschreven worden als een 'spontaan seksueel verlangen', dat grotendeels lichamelijk bepaald wordt en gewoon opborrelt zonder dat de man er iets voor moet doen. Hoewel vrouwen zeker ook dit spontaan seksueel verlangen kunnen ervaren, is een belangrijke plaats weggelegd voor het 'receptief seksueel verlangen'. Hiermee wordt het seksueel verlangen bedoeld dat ontstaan wanneer een vrouw zich receptief opstelt voor seksuele prikkels, er zich voor openstelt. Een vrouw kan ervoor kiezen om seksuele prikkels toe te laten en op die manier een seksueel verlangen te laten ontstaan, dat later seksuele opwinding wordt.
Met dit model in het achterhoofd staan de meeste seksuologen hedentendage achter de stelling dat een vrouw die nooit spontaan seksueel verlangen ervaart maar er wel in slaagt zich open te stellen voor seksuele stimulatie en zo het verlangen laat ontstaan (receptief seksueel verlangen) perfect normaal is.
Libidostoornis: Hoewel dit een probleem is dat vaker bij vrouwen voorkomt, kunnen ook mannen last hebben van minder of geen zin in seks. De hieronder beschreven oorzaken en behandeling loopt grotendeels gelijk voor mannen en vrouwen.
Meer weten?
Oorzaken:
Een grote verscheidenheid van psychologische factoren kan aan de basis liggen van een verminderd of afwezig seksueel verlangen. Individuele psychologische factoren zoals angst, depressie, laag zelfbeeld, ... kunnen de oorzaak zijn van minder zin in seks. Vaak spelen relationele factoren een rol: conflicten met de partner, verminderde emotionele intimiteit, weinig tijd voor elkaar door werkdruk/stress, ... .
Meestal is er niet één duidelijke oorzaak, maar ligt een combinatie van bovenvernoemde factoren aan de basis van het probleem.
Over de mogelijke lichamelijke (hormonale) factoren van een gebrek aan seksueel verlangen is de laatste jaren veel discussie. Zin in seks zou bij vrouwen afnemen door een gebrek aan oestrogenen en androgenen. De onderzoeksresultaten zijn echter niet eenduidig. Tot op heden wordt androgeensubstitutie bij lichamelijk gezonde vrouwen met verminderde zin in seks niet standaard voorgeschreven.
terug naar bovenTherapie:
Bij een gebrek aan zin in seks is het raadzaam om op consultatie te gaan bij een seksuoloog. Vaak is het openlijk bespreken van het probleem een opluchting voor beide partners. Meestal geeft de vrouw aan dat er bij haar weinig zin is in seks, haar partner heeft veel meer zin. Goede informatie is erg belangrijk. Zo kan het duiden van een aantal verschillen tussen het seksueel functioneren van mannen en vrouwen, een geruststelling zijn. De meest voorkomende mythes die men moet doorbreken zijn: 'je moet spontaan zin hebben' en 'vrijen doe je enkel als de zin er is bij beide partners'. Het bespreken van deze thema's is erg belangrijk.
Daarnaast wordt er in therapie op zoek gegaan naar wat voor de vrouw in kwestie nodig is om zich open te stellen voor seksuele prikkels. Dit is voor iedereen heel verschillend en kan gaan van eerder banale dingen ( een warme slaapkamer, telefoon van de haak, ... tot meer fundamentele dingen (oplossen van relationele conflicten, meer tijd voor elkaar, een minder stresserend dagelijks leven). In het tweede geval zal een meer langdurige sekstherapeutische begeleiding aangewezen zijn.
terug naar boven